Mijn man dekte de tafel voor zijn maîtresse. Ik zette de mijne vlak naast de zijne, met alleen een glazen wand ertussen, en nodigde iemand uit die hem de rest van zijn leven in verlegenheid zou brengen…
Ik zat op nog geen meter afstand van hem. Hij keek op, onze blikken ontmoetten elkaar en de schok stond op zijn gezicht te lezen. De man naast me, degene die ik vanavond had uitgenodigd, schonk de wijn in, glimlachte en zei: « Leuk je weer te zien, Mark. »
Mijn naam is Rachel, ik ben 34 en ik ben accountant bij een logistiek bedrijf. Ik ben bijna zeven jaar getrouwd met Mark. We hebben een vijfjarige zoon, Ethan, die slim is en onafscheidelijk van zijn vader. Mark is projectmanager bij een bouwbedrijf, altijd druk maar verdient een vast salaris. Van buitenaf leek ons gezin perfect.
Maar er begonnen barsten te ontstaan.
