Deze eigenschappen ontstaan vaak door een gebrek aan emotionele opvoeding in de kindertijd.
Een stabiele en vreugdevolle opvoeding is sterk afhankelijk van de aanwezigheid van emotioneel gezonde verzorgers. Het leven is echter niet altijd eerlijk of eenvoudig, en sommige volwassenen zijn niet in staat om een kind de consistente liefde en geruststelling te geven die het nodig heeft om zich veilig te voelen. Wanneer die emotionele steun ontbreekt, kan dit invloed hebben op hoe iemand zich als volwassene gedraagt, wat zich vaak op de volgende manieren uit:
1. Heeft last van een laag zelfbeeld
Eigenwaarde ontstaat al vroeg in het leven, door aanmoediging en acceptatie van verzorgers. Wanneer een kind weinig of geen steun krijgt – of erger nog, emotionele verwaarlozing of kritiek ervaart – leert het nooit zijn eigen waarde te zien. Als volwassene kan het zich onwaardig voelen voor liefde, geluk of succes.
2. Angst voor afwijzing of verlating
Mensen die als kind emotioneel teleurgesteld zijn, hebben vaak een diepe angst om afgewezen te worden. Ze verwachten teleurstelling omdat ze dat als vanzelfsprekend ervaren. Om zichzelf te beschermen, vermijden ze emotionele nabijheid of kwetsbaarheid, wat het moeilijk maakt om gezonde, vertrouwensvolle relaties op te bouwen.
3. Moeite met het uiten van emoties
Vanaf hun babytijd leren kinderen hun gevoelens te begrijpen en te communiceren door emotioneel evenwichtige volwassenen te observeren. Zonder die begeleiding kunnen ze opgroeien met een verwarde houding ten opzichte van hun eigen emoties, wat leidt tot onderdrukking, emotionele verdoving of onvoorspelbare uitbarstingen.
4. Vertrouwen op externe validatie
Kinderen die worden aangemoedigd en positief worden bekrachtigd, leren hun eigen waarde van binnenuit te herkennen. Maar kinderen die nooit die erkenning krijgen, groeien vaak op in een situatie waarin ze afhankelijk zijn van de goedkeuring van anderen om zich ‘goed genoeg’ te voelen. Hun zelfvertrouwen raakt gekoppeld aan hoe mensen hen zien, in plaats van hoe ze zichzelf zien.
5. Problemen met vertrouwen
Vertrouwensproblemen komen vaak voor bij mensen die als kind geen emotionele steun hebben gehad. De persoon heeft al vroeg geleerd dat andere mensen onbetrouwbaar of wreed kunnen zijn. Ze vinden het misschien moeilijk om hechte relaties op te bouwen omdat ze overdreven terughoudend en wantrouwend zijn ten opzichte van de motieven van anderen. Afstand nemen is een manier om zichzelf tegen kwaad te beschermen.
6. Ze zijn misschien perfectionistisch.
Perfectionisme ontstaat vaak als een ongezonde manier om met diepe gevoelens van ontoereikendheid om te gaan. Iemand kan een onbewuste drang ontwikkelen om perfect te zijn, in de overtuiging dat hij door perfectie te bereiken eindelijk de liefde en goedkeuring kan krijgen die hij in zijn jeugd miste. Helaas is perfectie onmogelijk te bereiken, waardoor hij gevangen zit in een constante cyclus van zelfkritiek en zich nooit echt waardevol voelt.
7. Ze zijn vaak mensen die graag anderen pleasen.
Mensen die anderen pleasen, stellen de behoeften van anderen boven die van henzelf om goedkeuring te krijgen of conflicten te vermijden. Zulke mensen onderdrukken vaak hun eigen verlangens en grenzen om anderen gelukkig te maken. Daarbij herhalen ze gedrag dat ze als kind hebben geleerd, waarbij ze ernaar verlangden om aardige dingen van hun verzorgers te horen of bang waren voor de gevolgen als ze niet gehoorzaamden.
