Het onderzoek richtte zich op interleukine-17A (IL-17A), een cytokine dat verband houdt met ontstekingsprocessen en auto-immuunziekten.
In diermodellen bleek dat wanneer moeders een ontstekingsbevorderende darmflora hadden, hun IL-17A-niveaus stegen. Als gevolg hiervan vertoonden de nakomelingen gedragingen die doen denken aan een autismespectrumstoornis (ASS), zoals repetitieve bewegingen en verminderde sociale vaardigheden.
De rol van fecale transplantatie
De onderzoekers gingen nog een stap verder: toen ze de ‘ontstekingsbevorderende’ microbiota overbrachten naar gezonde vrouwtjes, vertoonden de nakomelingen ook hoge niveaus van IL-17A en autistische kenmerken. Daarentegen voorkwam het blokkeren van dit molecuul tijdens de zwangerschap deze effecten, ongeacht de oorspronkelijke bacteriën.
Wat betekenen deze bevindingen?
Hoewel de resultaten opvallend zijn, zijn ze afkomstig uit dierproeven en vormen ze geen direct bewijs bij mensen. Desondanks werpen ze belangrijke hypothesen op:
-
Factoren zoals voeding, antibioticagebruik of stressniveaus tijdens de zwangerschap kunnen de darmflora veranderen en de hersenen van de foetus beïnvloeden.
-
Toekomstige therapieën gebaseerd op probiotica of ontstekingsremmende strategieën zouden het risico op autisme kunnen verlagen in families met een voorgeschiedenis van de aandoening.
