Mama Vee’s huis in het bos is een krachtig weerwoord op het idee dat een vervullend leven overdaad of luxe vereist. Haar verhaal herinnert ons eraan dat de meest ingrijpende veranderingen vaak voortkomen uit de meest bescheiden beginpunten. Dankzij de vriendelijkheid van een buurvrouw, de inspanningen van haar vrienden en haar eigen onwrikbare vastberadenheid, veranderde ze een stukje rommel in een oase van rust. Ze heeft een wereld gecreëerd waarin mededogen de belangrijkste valuta is en de zonsondergang de enige grens vormt. In het hart van het bos heeft Mama Vee iets gevonden dat niet met geld te koop is: het blijvende, onwrikbare gevoel precies te zijn waar ze hoort te zijn.
