Het restaurant Sterling Room was een waar feestparadijs. Knisperende witte tafelkleden, fonkelende kristallen kroonluchters en de zachte, elegante klanken van een strijkkwartet verraadden een grootse en vreugdevolle gebeurtenis. Vandaag zouden Anna en Leo hun leven met elkaar delen, en niets leek de perfectie van deze dag te kunnen bederven.
Anna, in een bescheiden maar elegante gehuurde trouwjurk, voelde zich een beetje ongemakkelijk onder de constante, beoordelende blikken. Ze had van deze jurk gedroomd sinds ze een klein meisje was, en Leo, haar lieve Leo, had ervoor gezorgd dat ze hem kon dragen op hun speciale dag. Hijzelf daarentegen leek volkomen op zijn gemak in een duur designpak, zorgvuldig uitgekozen door zijn moeder, Eleanor Vance.
Eleanor, een lange, statige vrouw met een blik zo koud en scherp als ijs, droeg zichzelf met de vorstelijke houding van een koningin. Ze bekeek de zaal met een lichte zweem van minachting. Ze was een succesvolle, machtige zakenvrouw, gewend aan luxe en aandacht. Anna vermoedde dat deze weelderige bruiloft minder een viering van hun liefde was en meer een bewijs van Eleanors eigen status.
Anna wierp een vluchtige blik op Leo. Hij ving haar blik op en glimlachte, waardoor de zenuwen in haar maag iets minder werden. Ze wist dat hun relatie een beproeving was. Ze kwamen uit verschillende werelden. Zij was de dochter van een eenvoudige vrachtwagenchauffeur, opgegroeid in een klein voorstadje en zich terdege bewust van de waarde van elke euro. Hij was de zoon van een rijke en autoritaire vrouw, gewend aan een leven vol privileges en luxe. Maar Anna geloofde in hun liefde, geloofde dat die sterker was dan welk maatschappelijk vooroordeel dan ook
