Winkelend publiek in het hele land begon iets vreemds op te merken aan hun boodschappen. Aanvankelijk dachten mensen dat het om de gebruikelijke problemen in de toeleveringsketen ging – vertragingen, tekorten, misschien een slechte partij hier en daar. Maar al snel stroomden de klachten binnen. Mensen beschreven verpakt vlees met een rubberachtige textuur, vreemde geuren, kleuren die er aan de buitenkant prima uitzagen maar grijs werden na opening, en stukken vlees die zich tijdens het koken niet gedroegen zoals het hoort. Wat aanvankelijk leek op geïsoleerde klachten, groeide langzaam uit tot een golf van wantrouwen.
De waarheid kwam niet van de ene op de andere dag aan het licht. Ze kwam aan het licht door stille onderzoeken, klachten van klanten en een paar klokkenluiders binnen de toeleveringsketen die toegaven dat er al lange tijd iets niet klopte. En toen de bevindingen eindelijk duidelijk werden, was het beeld veel grimmiger dan誰dan ook had verwacht – niet vanwege gezondheidsrisico’s, maar vanwege de mate waarin klanten waren misleid.
De supermarkten waren niet de boosdoeners. Het probleem zat dieper, verborgen in het doolhof van leveranciers en distributeurs die de supermarktketens bevoorraden. Onderzoekers ontdekten dat sommige distributeurs geïmporteerd vlees van lagere kwaliteit mengden met producten van hogere kwaliteit en de gemengde partijen vervolgens als ‘premium’ verkochten. Aan de oppervlakte leek alles legitiem: de etiketten waren netjes, de verpakking professioneel en de prijzen consistent met die van hoogwaardige stukken vlees. Maar achter de schermen werd er door bedrog winst gemaakt.
