Later die avond zat ik in mijn thuiskantoor. Mijn liefdadigheidsstichting had net een subsidie van 100 miljoen dollar aangekondigd ter ondersteuning van STEM-onderwijs. Ik keek uit het raam naar de stadslichten.
Een jaar geleden was ik een lerares die dacht dat ze een envelop had geërfd. Vanavond was ik een miljardair en filantroop die de wijsheid had geërfd om haar rijkdom verantwoord te gebruiken.
Opa had gelijk. Soms is de meest over het hoofd geziene persoon in de kamer juist degene met het grootste potentieel om alles te veranderen.
Ware waarde wordt niet bepaald door hoe anderen je zien, maar door hoe je jezelf ziet. Al het andere is slechts bijzaak.
[Einde van het verhaal]