Niemand bewoog. Niemand sprak. De legende van wat er die dag in Titan’s Forge gebeurde, zou met elke hervertelling groeien, maar de fundamentele waarheid bleef onveranderd: één man was een sportschool vol vechters binnengelopen en had er vijf van hen in minder tijd dan het kost om een kop koffie te zetten, uitgeschakeld.
Shane liep zonder om te kijken de sportschool uit, stapte in zijn auto en reed naar huis, naar zijn dochter.
De nasleep
Toen Shane thuiskwam, ging zijn telefoon al af met oproepen van nummers die hij niet herkende. Hij negeerde ze allemaal en liep rechtstreeks het huis in, waar hij Lisa aan de keukentafel aantrof met een uitdrukking die een mengeling van woede en angst was.
‘Wat heb je gedaan?’ vroeg ze, hoewel haar toon duidelijk maakte dat ze het al wist.
‘Wat er gedaan moest worden,’ antwoordde Shane kort en bondig.
“De politie is er binnen een uur. De advocaat van Perry Cox heeft al gebeld en gedreigd aangifte te doen. En Shane—Royce Clark weet ervan. De oom van Dustin weet dat iemand de sportschool van zijn neef is binnengelopen en vijf mensen heeft verwond. Begrijp je wat dat betekent?”
Shane begreep het volkomen. Hij had de oorlog verklaard aan een criminele organisatie zonder de steun van de politie of enige vorm van officiële goedkeuring. Hij had zichzelf en zijn familie tot doelwit gemaakt van represailles van mensen die problemen oplosten door middel van geweld en intimidatie.
Maar hij had ook een zeer duidelijke boodschap afgegeven: zijn dochter stond onder zijn bescherming, en iedereen die haar bedreigde, zou consequenties ondervinden waardoor juridische straffen een betere optie leken.
‘Ze komen eerst achter mij aan,’ zei Shane, terwijl hij tegenover Lisa ging zitten. ‘Ze zullen proberen me pijn te doen, me bang te maken, een voorbeeld te stellen. Maar ze zullen jou of Marcy niet aanraken – niet direct. Dat zou te veel problemen met de politie opleveren. Royce is slim genoeg om zijn wraak op mij te richten.’
‘En vind je dat oké?’ vroeg Lisa, haar stem lichtjes trillend. ‘Vind je het oké om de rest van je leven over je schouder te kijken, je afvragend wanneer ze je komen halen?’
‘Als dat betekent dat Marcy veilig is?’ Shane reikte over de tafel en pakte de hand van zijn vrouw. ‘Ja, daar ben ik blij mee. Hier ben ik voor opgeleid. Dit is waar ik goed in ben. En ik laat het echt niet toe dat een of andere smeerlap mijn dochter pijn doet en ermee wegkomt.’
Ze zaten lange tijd in stilte, hand in hand over de tafel, terwijl hun dochter boven sliep, zich onbewust van de storm die op het punt stond over hun gezin los te breken.
Toen de politie een uur later arriveerde, was Shane er klaar voor. Hij had zijn advocaat op sneltoets staan en zijn verhaal zorgvuldig voorbereid: hij was naar de sportschool gegaan om met Dustin te praten over het afstand houden van Marcy, hij was aangevallen door Perry Cox en de andere vechters, en hij had zichzelf verdedigd met redelijk geweld. De bewakingscamera’s van Titan’s Forge zouden laten zien dat Perry Cox hem als eerste vastgreep, waardoor alles wat volgde technisch gezien zelfverdediging was, ook al suggereerde het verschil in de mate van letsel iets anders.
De rechercheurs – Roosevelt Kent en Sue Shepard, beiden veteranen die al heel wat geweld hadden meegemaakt – luisterden naar Shanes verhaal met een blik die suggereerde dat ze wisten dat er meer aan de hand was, maar niets konden bewijzen.
‘Meneer Jones,’ zei rechercheur Kent nadat ze zijn verklaring hadden opgenomen, ‘ik zal eerlijk tegen u zijn. Juridisch gezien bent u waarschijnlijk buiten schuld. Cox greep u als eerste vast, getuigen bevestigen dat. U gebruikte geen wapens en bleef niet aanvallen nadat de bedreigingen waren geneutraliseerd. Elke fatsoenlijke advocaat zal betogen dat u uzelf verdedigde tegen meerdere aanvallers.’
‘Maar?’, vroeg Shane.
« Maar de oom van Dustin Freeman zal zich niets aantrekken van de juridische details, » zei rechercheur Shepard botweg. « Royce Clark zal dit zien als een aanval op zijn familie en hij zal wraak willen nemen. Dat is geen bedreiging waartegen ik u kan beschermen met een contactverbod of extra patrouilles. Deze mensen opereren buiten het systeem. »
