Waarschijnlijk probeert hij te bedenken hoe hij ervoor kan zorgen dat dit niet zijn schuld is.
Helen Rodriguez opende de vergadering.
« We zijn hier om te bepalen of Puget Sound Port onder het huidige management kan blijven functioneren, of dat we noodmaatregelen moeten treffen. »
De vertegenwoordiger van Pacific Express sprak telefonisch.
« We verzenden al acht jaar via deze haven zonder noemenswaardige incidenten. Nu ligt er een werknemer in het ziekenhuis en is er voor miljoenen dollars aan lading beschadigd. »
“We hebben de zekerheid nodig dat de veiligheidsprotocollen toereikend zijn en dat de operationele efficiëntie behouden blijft.”
Alle ogen waren op Preston gericht.
Hij schraapte zijn keel, bladerde door een stapel papieren die waarschijnlijk elk modewoord uit de zakenwereld bevatte dat ooit was bedacht, en begon te praten over uitgebreide evaluaties en systematische verbeteringen.
Pure onzin, bedoeld om de tijd te doden terwijl hij uitzocht hoe hij zijn baan kon redden.
De OSHA-inspecteur onderbrak hem.
« Meneer Williams, uit onze eerste bevindingen blijkt dat aangepaste veiligheidsprocedures hebben bijgedragen aan dit ongeval. Kunt u de reden toelichten waarom het aantal controlepunten bij de kraanbediening is verminderd? »
Preston keek alsof hij door een koplamp was verblind.
« Deze aanpassingen werden aanbevolen door onze nieuwe operationeel directeur als onderdeel van onze efficiëntie-initiatieven. »
‘En waar is die operationeel directeur?’, drong de onderzoeker aan.
« Jordan is bezig met de directe afhandeling van het incident. »
Vertaling: verbergen.
Helen Rodriguez boog zich voorover.
“Lucas, je bent hier al vijftien jaar. Vertel ons eens wat er is gebeurd.”
Ik stond op en pakte de map die ik tijdens de lunch had klaargemaakt.
Drie dagen lang documenteerde ik elke mislukking, elk gemist protocol en elke kennislacune die was ontstaan sinds ik mijn onofficiële verantwoordelijkheden had neergelegd.
‘Het ongeluk was te voorkomen,’ zei ik kort en bondig.
« Het was het gevolg van drie cruciale tekortkomingen: onvoldoende kennis van de apparatuur, aangepaste veiligheidsprocedures en onvoldoende operationeel toezicht. »
Ik heb ze de tijdlijn uitgelegd.
Hoe de hydraulische problemen van kraan zeven al wekenlang werden gesignaleerd, maar nooit naar behoren werden aangepakt omdat de persoon die verstand had van het systeem er niet officieel verantwoordelijk voor was.
Hoe Jordans efficiëntieverbeteringen overbodige veiligheidscontroles hebben geëlimineerd die specifiek waren bedoeld om problemen met de stabiliteit van de lading te voorkomen.
Het ongeluk is gebeurd omdat iemand met theoretische kennis probeerde toezicht te houden op een operatie die praktische ervaring vereiste.
‘Het fundamentele probleem is niet apparatuurfalen of fouten van werknemers,’ vervolgde ik. ‘Het is een managementstructuur die diploma’s boven competentie en efficiëntie boven veiligheid stelt.’
Preston probeerde te onderbreken.
“Ons nieuwe operationele model is ontworpen om processen te stroomlijnen en de productiviteit te verbeteren.”
‘Meneer,’ zei ik, ‘met alle respect, uw operationeel model is ontworpen door iemand die nog nooit een kraan heeft bediend, nog nooit toezicht heeft gehouden op een laadperron en nog nooit aan iemands familie heeft hoeven uitleggen waarom diegene niet thuiskwam van het werk.’
De kamer werd doodstil.
Je kon de regen tegen de ramen horen tikken.
Je kon in de verte het geluid van de scheepshoorns van de sleepboten vanuit de haven horen.
De verzekeringsonderzoeker nam het woord.
« Meneer Morrison, wat zou er nodig zijn om de operationele veiligheid en efficiëntie te herstellen? »
“Volledige documentatie van alle veiligheidsprocedures. Verplichte praktijkgerichte training voor al het leidinggevend personeel.”
« En operationeel toezicht door iemand met daadwerkelijke praktijkervaring, niet alleen met MBA-theorie. »
Helen Rodriguez knikte.
« Zou u bereid zijn die toezichthoudende rol op u te nemen? »
Ik keek de kamer rond.
In Preston staarde hij naar zijn handen alsof ze de antwoorden bevatten op vragen die hij zich nooit had gesteld.
Naar de vakbondsvertegenwoordiger knikkend instemmend.
De blije gezichten van mensen die eindelijk begrepen dat het beheren van een haven iets anders was dan het beheren van een spreadsheet.
‘Ik zou volledige zeg zeggenschap moeten hebben over veiligheidsprotocollen en operationele procedures,’ zei ik.
“Ik heb een functie als operationeel directeur nodig met daadwerkelijke beslissingsbevoegdheid, niet met adviserende rol.”
“En ik zou een vergoeding nodig hebben die in verhouding staat tot die verantwoordelijkheid.”
Preston keek eindelijk op.
“Lucas, ik weet zeker dat we er wel uitkomen.”
‘Meneer,’ zei ik, ‘dit is geen onderhandeling meer met u.’
Helen Rodriguez glimlachte voor het eerst die dag.
“Lucas, de raad van bestuur is bereid je de functie van operationeel directeur aan te bieden. Je krijgt volledige verantwoordelijkheid over de veiligheid en de operationele procedures.”
“Een salarisverhoging van 25 procent, met onmiddellijke ingang, plus een aanpassing van de achterstallige betalingen voor de taken die u officieus hebt uitgevoerd.”
Ik knikte één keer.
“Daar kan ik wel mee werken.”
De vertegenwoordiger van Pacific Express sprak telefonisch.
