Mijn grootmoeder leerde me dat liefde niet om woorden draait. Het gaat erom wat je doet als het moeilijk is. Het gaat erom iemand bij te staan als iedereen wegloopt. Het gaat erom te vechten voor rechtvaardigheid, niet omdat het makkelijk is, maar omdat je niet met jezelf zou kunnen leven als je het niet deed.
Ik verloor haar. Maar door haar te verliezen, vond ik de zin van mijn leven.
Als je mijn verhaal tot dit punt hebt gelezen, hoop ik dat je één ding meeneemt.
Familie is niet alleen de mensen met dezelfde achternaam of die met de feestdagen bij je aan tafel zitten. Het zijn degenen die er voor je zijn wanneer het erop aankomt. Degenen die je beschermen, zelfs als het hen iets kost.
Wees niet bang om op te komen voor wat rechtvaardig is. Zelfs als dat betekent dat je je moet keren tegen mensen waarvan je ooit dacht dat ze altijd aan jouw kant zouden staan. Rechtvaardigheid is niet gemakkelijk. Het kan pijn doen. Het kan je relaties kosten die je nooit had gedacht te verliezen.
Maar sommige dingen zijn die prijs waard.
En als je iemand in je leven hebt die van je houdt zoals mijn oma van mij hield – in stilte, intens en onvoorwaardelijk – koester die persoon dan. Luister naar hem of haar. Leer van hem of haar.
Zij zijn het die bepalen wie je bent, lang nadat ze er niet meer zijn.
Leef met een open hart en onwankelbare moed.
En vergeet niet: hoe vaak het leven je ook neerhaalt, je hebt altijd de kracht om weer op te staan – voor de mensen van wie je houdt en voor jezelf.
