Uiteindelijk blijft de prachtquetzal een uitnodiging tot verwondering. Hij daagt ons uit om verder te kijken dan de oppervlakte van de natuurlijke wereld en de diepe spirituele en historische banden te erkennen die we delen met de wezens om ons heen. Of we hem nu bekijken door de lens van een Maya-priester drieduizend jaar geleden of door de zoeker van een moderne fotograaf, de quetzal wekt ontzag op. Hij herinnert ons eraan dat er nog steeds mysteries in de nevel schuilen en dat sommige dingen zo kostbaar zijn dat ze vrij moeten blijven vliegen. Nu we een eeuw ingaan die wordt gekenmerkt door milieuproblemen, staat de quetzal als een wachter aan de hemel, een glinsterend smaragdgroen baken dat ons aanspoort om de wildernis te koesteren, het goddelijke te respecteren en de fragiele schoonheid te beschermen van een wereld die ons nog steeds de adem kan benemen. Dieper graven in het verhaal van de quetzal is een verhaal van veerkracht ontdekken en een bewijs van de blijvende kracht van de natuur om de menselijke ziel te inspireren.
