Normale spierbeweging is afhankelijk van een complex communicatienetwerk tussen:
-
De hersenen
-
Het ruggenmerg
-
Perifere zenuwen
-
Spiervezels
Elektrische signalen reizen van het zenuwstelsel naar de spieren en geven ze instructies over wanneer ze moeten samentrekken en wanneer ze moeten ontspannen. Dit proces vereist een nauwkeurige balans.
Een kramp ontstaat wanneer dit signaleringssysteem niet goed functioneert. In plaats van in een gecoördineerd ritme samen te trekken en te ontspannen, ontvangt de spier herhaaldelijk signalen om samen te trekken – zonder de juiste ‘uitschakelaar’. Het resultaat is aanhoudende spanning en ongemak.
Waarom ontstaan spierkrampen?
Er is zelden één enkele oorzaak. Krampen zijn meestal het gevolg van een combinatie van factoren.
1. Uitdroging
Wanneer het vochtgehalte daalt, vooral tijdens het zweten, raakt het interne evenwicht van het lichaam verstoord. Dit kan de gevoeligheid voor krampen vergroten.
2. Elektrolytenonbalans
Elektrolyten zoals natrium, kalium, calcium en magnesium helpen bij het reguleren van zenuwimpulsen en spiercontracties. Aanzienlijke onevenwichtigheden kunnen de normale signaaloverdracht verstoren.
3. Spiervermoeidheid of overbelasting
Het overbelasten van spieren boven hun normale belasting – wat vaak voorkomt bij duursporten of nieuwe trainingsschema’s – verhoogt het risico op kramp.
4. Langdurige statische posities
Langdurig in dezelfde positie zitten of staan kan krampen veroorzaken, vooral ‘s nachts.
5. Zenuwcompressie
Bepaalde aandoeningen aan de wervelkolom kunnen de zenuwen die de benen aansturen irriteren, wat kan bijdragen aan krampen.
6. Onderliggende medische aandoeningen
Aandoeningen zoals diabetes, schildklieraandoeningen, nierziekten of problemen met de bloedsomloop kunnen de frequentie van krampen verhogen.
Omdat krampen meerdere oorzaken kunnen hebben, moeten preventiestrategieën vaak op de individuele situatie worden afgestemd.