In een poëtisch moment van voltooiing gebruikt de man die ooit achter tralies zat, nu de « tralies » in zijn liedjes – en binnenkort de muren van zijn centrum – om bruggen van hoop te bouwen.
« Ik heb mijn carrière opgebouwd op pijn, » zei Jelly Roll. « Nu bouw ik een plek waar pijn niet het laatste woord heeft. »
Voor fans die zijn opmars hebben gevolgd, is dit niet zomaar weer een succesverhaal – het is het levende bewijs dat verlossing niet iets is wat je eenmalig verdient, maar iets wat je elke dag opnieuw geeft.
