Sommige verhalen beginnen in alle rust, met een keuze die op dat moment klein aanvoelt – gewoon een reactie op een oproep, gewoon de beslissing om te helpen. Ik dacht dat ik, toen ik om 2 uur ‘s nachts dat ijskoude appartement binnenstapte, gewoon mijn werk zou doen. Maar de aanblik van een hongerige pasgeborene die naast een bewusteloze vrouw schreeuwde, veranderde een routinecontrole in iets heel anders. Ik was er niet op voorbereid hoe dat moment zou botsen met mijn eigen verleden, of hoe het de volgende zestien jaar van mijn leven zou vormgeven. Terwijl ik die baby met trillende handen voedde, realiseerde ik me niet dat ik een rol op me nam die ik na het verlies van mijn vrouw en pasgeboren dochter bij een huisbrand had gezworen nooit meer te riskeren. Maar soms vraagt het universum niet of je er klaar voor bent – het geeft je gewoon een tweede kans.
