Elvis Presley maakte in 1956 zijn Hollywooddebuut in Love Me Tender, een cruciaal moment in zijn overgang van muzieksensatie naar filmacteur. De film, oorspronkelijk getiteld The Reno Brothers, werd hernoemd om te profiteren van de populariteit van Presleys hit, wat direct de aandacht van het publiek trok. De film verscheen op het hoogtepunt van Elvis’ opkomst, toen zijn invloed zich ver uitstrekte van radio en platenverkoop tot in de mainstream populaire cultuur.
De première weerspiegelde die opwinding. Grote menigten verzamelden zich buiten het theater in New York en de reacties van het publiek binnen waren zo enthousiast dat de dialogen vaak werden overstemd door applaus. Hoewel de fans gebiologeerd waren door zijn aanwezigheid, benaderde Elvis de rol serieus in plaats van alleen op zijn roem te vertrouwen. Hij bestudeerde het hele script, leerde de tekst van zijn tegenspelers uit zijn hoofd en werkte nauw samen met de cast, wat al vroeg aangaf dat hij zich wilde toeleggen op de ontwikkeling van zijn acteervaardigheden.
