De volgende ochtend nam mijn dankbaarheid een verrassende wending. Sirenes en zwaailichten schudden me wakker en ik zag dat mijn rustige straat vol stond met politieauto’s. Mijn kinderen raakten in paniek, en ik ook. Toen ik de deur opendeed, legde een agent snel uit: de ring was van zijn grootmoeder geweest. Het nieuws over de terugkeer had zich verspreid binnen een familie vol agenten, en ze waren – misschien wel met te veel – komen opdagen om me te bedanken. Geen problemen. Alleen maar waardering, en een handgeschreven briefje van de vrouw wiens ‘eeuwigheid’ ik had helpen herstellen.
