ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT

Een stel verdween na hun huwelijksreis in 1994 — 16 jaar later was hun hotel…

Het zou de basis van de buitenmuur van het privérestaurant zijn geweest.
Het is vreemd, want dat gebied had niet gegraven moeten worden voor de oorspronkelijke funderingen. De rechercheur onderzocht de locatie zorgvuldig. Hebben je werknemers nog andere anomalieën op de grond gevonden? Gebieden die lijken te zijn opgegraven en opgevuld. Er is een gebied dichter bij de zee waar de

De grond lijkt losser, maar daar zijn we nog niet. staat gepland voor volgende week.
Contreras beval de sloop te stoppen totdat een volledige forensische zoektocht van het terrein is voltooid. Hij vroeg ook om een georadar om mogelijke begraven menselijke resten te detecteren. In de tussentijd besloot Carmen Don Aurelio Vázquez te bezoeken. Ik moest het confronteren met de informatie van de

Rosa’s dagboek. Na 16 jaar stilte had de tijd misschien zijn tong losgemaakt. Het huis van
Aurelio Vázquez bevond zich in het historische centrum van Puerto Vallarta, een koloniaal landhuis van twee verdiepingen met smeedijzeren balkons en een binnentuin. Carmen klopte om 17.00 uur op het gebeeldhouwde houten hek. Een dienstmeisje van middelbare leeftijd deed de deur open. In wat

Kan ik haar helpen? Mijn naam is Carmen Sánchez Morales.
Ik moet met Don Aurelio praten over mijn zus Rosa, die in 1994 in zijn hotel verbleef. De medewerker leidde haar naar een kamer die was ingericht met antiek meubilair en Mexicaanse koloniale kunst. Na enkele minuten verscheen Don Aurelio. Op 71-jarige leeftijd was hij nog steeds een imposante man, met wit haar,

perfect gekamd en gekleed in een witte linnen sleutelhanger. Mevrouw Sánchez, ik herinner me u.
Je kwam me jaren geleden vragen naar je zus. Het spijt me heel erg dat je het nooit hebt gevonden. Carmen hield zijn gebaren nauwlettend in de gaten. Don Aurelio leek kalm, maar er was iets geforceerd in zijn beleefdheid. Don Aurelio, vandaag vonden ze de bezittingen van mijn zus en haar man begraven

onder zijn oude hotel.
We vonden ook Rosa’s dagboek, waarin ze specifiek vermeldt dat je hen op 20 april hebt uitgenodigd voor het diner. Don Aurelio’s uitdrukking veranderde subtiel. Mevrouw, ik heb in die jaren veel gasten bediend. Misschien heb ik met hen gegeten, maar ik herinner me de details niet meer.

In uw verklaring uit 1994 zei u dat u geen persoonlijk contact met hen had gehad.
Don Aurelio liep naar het raam dat uitkeek op de tuin. Geheugen kan na zoveel jaren misleidend zijn. Misschien raakte ik toen in de war. Carmen vond dat ze loog, maar ze had meer bewijs nodig voordat ze directe beschuldigingen kon uiten. Don Aurelio, weet je nog wat er daarna gebeurde

Dat diner? Rosa schreef in haar dagboek dat Eduardo nerveus was en de volgende dag het hotel wilde verlaten.
Mevrouw Sánchez, ik begrijp uw pijn, maar ik kan u niet helpen met informatie die ik niet heb. Als de autoriteiten officieel met mij willen praten, ben ik beschikbaar. Carmen nam beleefd afscheid, maar had haar vermoedens bevestigd. Don Aurelio’s defensieve houding en zijn tegenstrijdigheden over de

contact met Rosa en Eduardo was niet per ongeluk.
Na 16 jaar had hij eindelijk een echte verdachte. Carmen keerde terug naar het hotel waar ze verbleef en begon zorgvuldig alle documenten die ze door de jaren heen had verzameld te bekijken. Als ik rechercheur Contreras wilde helpen met het opbouwen van een sterke zaak, moest ik de hele zaak organiseren

informatie op een chronologische en samenhangende manier. De telefoon ging om 20.00 uur. Het was rechercheur Contreras.
Mevrouw Sánchez, ik heb belangrijk nieuws. Het is me gelukt om contact op te nemen met Patricia Herrera Campos in Mexico-Stad. Hij stemde ermee in om morgen met me te bellen. Ik heb ook de financiële gegevens van het Marisol hotel uit april 1994 verkregen. Carmen ging rechtop zitten in bed. Wat vond je in de dossiers? Iets

Heel interessant.
Volgens de boeken betaalden Rosa en Eduardo hun rekening volledig op 18 april, de dag dat ze arriveerden. Maar de ontvangstbewijs dat Don Aurelio in 1994 overhandigde is gedateerd op 22 april en toont een extra vergoeding voor speciale diners die niet in de officiële boeken staat. Dat betekende dat Don

Aurelio had documenten vervalst om zijn versie van de gebeurtenissen te ondersteunen.
Carmen voelde een mengeling van woede en voldoening. Na zoveel jaren hadden ze eindelijk bewijs dat de hoteleigenaar bewust had gelogen. Rechercheur, denkt u dat Patricia Herrera bereid zal zijn officieel te getuigen? Dat weten we morgen, maar ik heb nog een aanwijzing.

Ik vond de naam van een andere hotelmedewerker die in 1994 werkte.
Ruben Moreno Vega, die verantwoordelijk was voor de nachtdienst, woont hier in Puerto Vallarta en stemde ermee in morgenmiddag met mij af te spreken. De volgende ochtend besloot Carmen zelf onderzoek te doen. Hij bezocht de archieven van de lokale krant El Informador de Puerto Vallarta om de

het nieuws van april 1994. Ik wilde zien of er meldingen waren over de verdwijning of andere relevante informatie.
In de editie van 28 april 1994 vond hij een korte notitie op de politiewebsite. Het huwelijksreiskoppel verdwijnt uit het lokale hotel. De autoriteiten onderzoeken de verdwijning van Rosa Sánchez Morales, 23, en Eduardo Mendoza Herrera, 26, gasten van het Marisol hotel. Er wordt aangenomen dat

Ze verlieten het hotel vrijwillig, maar wat zijn aandacht het meest trok was een artikel in de sociale rubriek van de editie van 30 april.
De heer Aurelio Vázquez, een vooraanstaand hotelondernemer, kondigt de bouw van nieuwe faciliteiten aan in het Marisol Hotel. De werkzaamheden beginnen in mei en omvatten de volledige verbouwing van het restaurantgedeelte. Carmen voelde een rilling. De verbouwingswerkzaamheden waren slechts één begonnen

Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie ⤵️

Advertentie
ADVERTISEMENT

Laisser un commentaire