Na die ontmoeting voelde ik de drang om meer over mijn eigen verleden te weten te komen. Ik doorzocht oude archieven en documenten in de hoop duidelijkheid te vinden. Wat ik ontdekte, suggereerde dat mijn vroege leven ingewikkelder was geweest dan me was verteld, gevormd door beslissingen die lang voordat ik ze kon begrijpen, waren genomen. Het besef was pijnlijk, maar het bracht ook perspectief. Hoewel mijn begrip van mijn verleden veranderde, bleef één waarheid onveranderd: verbinding is belangrijk. Door deze onverwachte ontdekking kreeg ik een relatie die ik in mijn leven had gemist. Zelfs te midden van verwarring en onbeantwoorde vragen gaf het vinden van mijn broer me iets betekenisvols: een kans om opnieuw te beginnen, te leren en verder te gaan met een beter begrip van wie ik ben.
