Daarnaast zijn er ook de zeer reële angsten die daarop volgen. De zorg over seksueel overdraagbare aandoeningen kan gewone dagen veranderen in weken van angst. De mogelijkheid van een ongeplande zwangerschap kan voelen alsof de tijd zelf stilstaat terwijl je wacht op zekerheid. Wat eerst een onschuldige ontsnapping leek, blijkt geleidelijk aan de kracht te hebben om je toekomst op manieren te veranderen die je nooit had voorzien. De prijs is niet langer alleen emotioneel. Het wordt fysiek, mentaal en diep persoonlijk.
Spijt kan je zelfbeeld veranderen. Je kunt stiller worden. Je kunt muren om je heen bouwen. Je kunt jezelf beloven dat je de volgende keer voorzichtiger zult zijn, maar je blijft je afvragen waarom het zo’n pijn doet, terwijl je er in eerste instantie niets van verwachtte. De diepste wond is vaak niet de fout zelf, maar het besef dat je iemand toegang hebt gegeven die nooit van plan was te blijven.
De keuze met wie je jezelf deelt, gaat niet over perfect zijn of verlangens vermijden. Het gaat over onderscheidingsvermogen. Het gaat over het beschermen van je innerlijke rust, je gezondheid en je gevoel van eigenwaarde. Elke keuze schrijft een hoofdstuk waar je mee moet leven, lang nadat het moment voorbij is. Wanneer de lichten uitgaan en de wereld stil wordt, blijf je alleen achter met je gedachten, je lichaam en je verhaal. Keuzes maken vanuit zelfrespect garandeert niet dat je nooit gekwetst zult worden. Maar het zorgt er wel voor dat je jezelf niet in de steek laat.
