Conjunctivale ontsteking ontstaat door een complexe immuunreactie op diverse irriterende stoffen. Ontstekingscellen migreren naar het getroffen gebied en scheiden chemische mediatoren af, zoals histamine en prostaglandinen. Deze stoffen zorgen ervoor dat bloedvaten verwijden, wat de kenmerkende roodheid verklaart, evenals de verhoogde doorlaatbaarheid van de bloedvaten die verantwoordelijk is voor oedeem en afscheiding.
Soorten conjunctivitis: gedetailleerde classificatie
Virale conjunctivitis: kenmerken en verloop
Virale conjunctivitis is de meest voorkomende vorm van deze oogaandoening. Adenovirussen zijn de meest voorkomende verwekkers, gevolgd door herpes simplexvirussen en het Epstein-Barr-virus. Deze virale vorm is zeer besmettelijk en verspreidt zich snel in omgevingen zoals scholen, kantoren en zorginstellingen.
Het typische verloop van virale conjunctivitis duurt één tot drie weken, met een incubatietijd van enkele dagen. Besmetting vindt voornamelijk plaats via direct of indirect contact met besmette oogafscheidingen. Patiënten ontwikkelen meestal een aandoening aan beide ogen, hoewel het ene oog eerder kan worden aangetast dan het andere.
Bacteriële conjunctivitis: identificatie en kenmerken
Bacteriële conjunctivitis wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van karakteristieke etterige afscheiding. De meest voorkomende bacteriën die worden geïsoleerd zijn Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae en Haemophilus influenzae bij kinderen. Deze bacteriële vorm vereist een specifieke medische behandeling met lokale antibiotica.
Een bacteriële infectie veroorzaakt een hevige ontstekingsreactie met de productie van geelachtig of groenachtig pus. Patiënten melden vaak dat hun oogleden aan elkaar plakken bij het wakker worden, vooral ‘s ochtends. Zonder adequate behandeling kan bacteriële conjunctivitis leiden tot ernstige complicaties aan het hoornvlies.
Allergische conjunctivitis: mechanismen en triggers
Allergische conjunctivitis ontstaat door overgevoeligheid voor specifieke omgevingsallergenen. Boom-, gras- en onkruidpollen zijn de belangrijkste seizoensgebonden triggers. Meerjarige allergenen zijn onder andere huisstofmijt, huidschilfers van huisdieren en bepaalde industriële chemicaliën.
Deze allergische vorm betreft een type I-overgevoeligheidsreactie die wordt veroorzaakt door immunoglobuline E (IgE). Mestcellen scheiden grote hoeveelheden histamine en andere ontstekingsmediatoren af, wat leidt tot de kenmerkende symptomen van intense jeuk en overmatige tranenvloed.
