Meg Foster is nu halverwege de zeventig en haar uiterlijk is, zoals alle gezichten met de tijd, natuurlijk veranderd. Recente foto’s hebben online discussies op gang gebracht, sommige doordacht en waarderend, andere minder vriendelijk. Hoewel de kritiek hard kan zijn, hebben veel mensen bewondering geuit voor haar beslissing om geen ingrijpende cosmetische ingrepen te ondergaan en haar gezicht haar leeftijd te laten weerspiegelen. In een cultuur die ouder worden vaak gelijkstelt aan achteruitgang, benadrukt haar keuze het ongemak dat de maatschappij nog steeds heeft met zichtbare tekenen van veroudering. De reacties zeggen meer over de collectieve houding ten opzichte van ouder worden dan over Foster zelf, en tonen aan hoe diep de verwachtingen van eeuwige jeugd nog steeds geworteld zijn, vooral bij vrouwen die ooit een bepaald schoonheidsideaal belichaamden.
