Binnen enkele seconden verandert de sfeer compleet. De spottende glimlachen verdwijnen en maken plaats voor een bijna religieuze extase. De studio wordt muisstil. Ali zingt vanuit zijn hart, alsof hij tegen een vriend praat op een moment dat woorden er echt toe doen.
Dit moment ontroerde het publiek, en Dean Martin zelf, diep. De man die minuten daarvoor nog grappen had gemaakt, was zichtbaar geraakt, bijna ontwapend. Alsof dit nummer iedereen eraan had herinnerd dat talent zich niet laat beperken tot één enkel label.
Een les in elegantie en menselijkheid.
Aan het einde van de voorstelling barstte het applaus los, oprecht en enthousiast. Ali had niet langer een uitdaging overwonnen, maar een moment van gratie geboden. Dean Martin, altijd een sportman, erkende zijn fout en prees de gevoeligheid van de man die hij had onderschat.
