Uiteindelijk gaat het bij het natuurlijk laten groeien van grijs haar minder om het haar zelf en meer om de relatie – met jezelf, met de tijd en met maatschappelijke verwachtingen. Het kan symbool staan voor acceptatie zonder berusting, zelfvertrouwen zonder prestatiedrang en kracht zonder agressie. Voor velen markeert het een moment waarop ze stoppen met onderhandelen over hun bestaan en het volledig gaan omarmen.
In die zin is grijs haar geen einde. Het is een bewijs van continuïteit – van een leven dat geleefd, aangepast en zonder excuses voortgezet is.
