Het bood een luxueus bestaan, schitterende vooruitzichten en publieke roem. Maar achter dit ogenschijnlijk prachtige geschenk zat een voorwaarde: de tweeling moest hun vader verlaten om zich bij haar te voegen. Voorgoed.
Voor Marc was het alsof de wereld om hem heen instortte. Achttien jaar toewijding leek ineens een prijskaartje te hebben. Voor Emma en Clara lag het antwoord echter al in hun hart.
De keuze die hun toekomst bepaalde.
Met een adembenemende volwassenheid en zelfvertrouwen namen de twee jonge vrouwen het woord. Ze spraken over verlating in het verleden. Ze benadrukten de onmetelijke waarde van de onvoorwaardelijke liefde die ze altijd hadden gekend. Ze bevestigden, met een helderheid die iedereen ontroerde, dat noch rijkdom noch roem de geborgenheid van een thuis gebouwd op loyaliteit en genegenheid konden vervangen.
Ze weigerden de aanbiedingen, sloegen de uitnodiging af en bevestigden hun verbondenheid: hun vader was hun thuis.
