Rouw is een persoonlijke reis, soms kronkelig, nooit rechtlijnig. Er is geen juiste of foute manier om ermee om te gaan. Maar als je het gevoel hebt dat een voorwerp je meer belast dan dat het je troost biedt, kan dat een teken zijn dat het tijd is om het los te laten. Om weer een gevoel van lichtheid te krijgen… en het licht terug te verwelkomen in je dagelijks leven.
Ruimte maken voor wat komen gaat.
Wat als het opruimen van de ruimte om ons heen ons ook de mogelijkheid biedt om ruimte in onszelf te creëren? Het sorteren, doneren of ordenen van de bezittingen van een overleden dierbare is noch ‘vergeten’, noch respectloos. Het is een krachtig symbolisch gebaar, een manier om te zeggen: « Je blijft in mijn hart, maar ik kies ervoor om verder te gaan. »
Een voorzichtige aanpak is om te beginnen met de minst emotioneel beladen spullen. Na verloop van tijd kun je ervoor kiezen om één of twee belangrijke herinneringen te bewaren – een foto, een sieraad, een brief – en de rest weg te doen. Het doneren van deze spullen aan een goed doel of iemand in nood kan deze vorm van afstand nemen ook een nieuwe betekenis geven.
