Mijn kleinzoon kwam bleek en trillend uit de kelder. ‘Oma, pak een tas in. We gaan weg. Bel niemand.’ Ik was verward. ‘Wat is er aan de hand?’ ‘Vertrouw me alsjeblieft.’ Twintig minuten later belden mijn kinderen onophoudelijk… ‘Neem niet op!’
Hoofdstuk 1: Het onzichtbare gif Mijn kleinzoon kwam weer naar boven vanuit de kelder, zijn gezicht zo bleek als oud perkament. Hij ging tegenover me aan de keukentafel zitten, zijn handen klemden zich zo stevig vast aan de rand dat zijn knokkels wit werden. Hij zei lange tijd niets, maar staarde alleen maar naar de … Lire plus