‘Uw zoon is een leugenaar, geen slachtoffer,’ glimlachte de lerares en noemde mijn zoon recht in mijn gezicht een ‘pathologische leugenaar’. Maar toen ik stilletjes mijn badge op haar bureau legde en zei: ‘Probeer dat nog eens te zeggen,’ trok het kleurtje uit haar wangen.
Hoofdstuk 1: De stilte in de auto Ik wist meteen dat er iets heel erg mis was toen Leo het schoolgebouw uitliep. Van veertienjarige jongens wordt verwacht dat ze een soort zorgeloze energie uitstralen – te groot voor hun lichaam, struikelend over hun eigen voeten, te hard lachend met hun vrienden. Leo zag er niet … Lire plus