Naarmate de minuten verstrijken, richt je aandacht op het gevoel van contact. Je voeten op de aarde. Je handen aan de boom. Je lichaam rechtop maar ontspannen. Als je gedachten afdwalen – en dat zullen ze – breng ze dan zachtjes terug naar deze fysieke contactpunten. Het gaat er niet om stilte te forceren of je gedachten leeg te maken. Het gaat erom jezelf te verankeren in het huidige moment door middel van gewaarwording.
Veel mensen vinden het nuttig om zich voor te stellen dat de wortels van de boom diep in de grond reiken en om hun eigen spanning naar beneden te zien stromen, losgelaten in de aarde. Anderen richten zich op de constante aanwezigheid van de boom als een herinnering dat het leven zich in een langzamer, meer bedachtzaam tempo afspeelt dan onze dagelijkse routines doen vermoeden. Er is geen enkele juiste manier om het ritueel te beleven. De waarde ligt in het jezelf toestaan om te vertragen zonder oordeel.
Vijftien minuten is voldoende tijd voor merkbare effecten, zonder dat het een grote commitment vereist. Korte, consistente oefeningen zijn over het algemeen duurzamer dan lange, onregelmatige oefeningen. Als je wilt, kun je een dagboek meenemen en je gedachten of gevoelens achteraf opschrijven. Sommige mensen ervaren emotionele helderheid of onverwachte inzichten na het ritueel, terwijl anderen zich simpelweg meer uitgerust en geaard voelen.
Optionele elementen kunnen de ervaring verrijken, maar zijn niet noodzakelijk. Een fles water in de buurt kan helpen om gehydrateerd te blijven. Zachte, rustgevende muziek op een laag volume kan helpen als je je in een omgeving met storend geluid bevindt. Een vleugje van een vertrouwde geur, zoals lavendel of sandelhout, kan een extra zintuiglijk houvast bieden. Dit zijn hulpmiddelen, geen vereisten.
