Een ontmoeting in de achtertuin.
Een paar weken geleden was ik het gazon aan het maaien met mijn oude, nauwelijks werkende grasmaaier. Mijn golden retriever, Mochi, lag zorgeloos onder de eikenboom. Op dat moment voelde ik een vreemd kriebeltje op mijn enkel. Eerst dacht ik dat het een mug was. Maar toen ik naar beneden keek, zag ik iets veel ergers: een klein zwart stipje dat aan mijn huid kleefde.
Het bewoog niet en vloog zeker niet weg. Ik verwijderde het voorzichtig. Daar was het: een eenzame sterteek, onmiskenbaar met zijn witte stip.
Waarom teken geen grap zijn.
Normaal gesproken verdraag ik de irritaties die de natuur me voorschotelt. Muggenbeten? Geen probleem. Bijensteken? Pijnlijk, maar te verdragen. Maar teken? Die bezorgen me complete paniek.
Teken zijn niet alleen vies, ze brengen ook ernstige gezondheidsrisico’s met zich mee, en de eenzame sterrenteek is een van de ergste boosdoeners.
Maak kennis met de eenzame sterteek
. Laten we de vijand eens beter leren kennen. De eenzame sterteek dankt zijn naam aan de enkele witte vlek op de rug van het vrouwtje. Dat is zo ongeveer het meest charmante wat je kunt verwachten.
