Voor het eerst in tien jaar voelt het openen van de dozen met Daniels spullen niet langer als een marteling, maar als een brug. Sue deelt de verhalen van de overleden broer met de levende broer.

Conclusie
Er is geen simpele oplossing voor negentien jaar aan stilte en bedrog. De vertrouwensband met Carl is verbrijzeld, maar er is iets nieuws voor in de plaats gekomen. Sue woont nu naast een levende herinnering aan wat had kunnen zijn. Ze ziet geen spook meer in de tuin, maar een jonge man die zijn eigen weg zoekt. In hun huis wonen nu twee verhalen: dat van Daniel, die voortleeft in herinneringen, en dat van Tyler, die letterlijk en figuurlijk de buurman is geworden.

Dit verhaal laat zien hoe de waarheid, hoe pijnlijk ook, uiteindelijk de enige weg naar echte genezing is.