Een week later klopte Leo bij me aan. Zijn vader had hem aangemoedigd om mij te vragen naar mijn ervaringen met eerste hulp. We spraken urenlang over de basis: hoe je rustig blijft als de wereld om je heen in paniek raakt.

Nu, als ik ‘s avonds uit mijn raam kijk, zie ik David soms zwaaien vanuit de tuin. Hij ziet eruit als een man die eindelijk heeft leren luisteren. En vlak voordat ik mijn eigen licht uitdoe, zie ik nog één laatste flits vanuit de kamer aan de overkant:
« B-E-D-A-N-K-T. »

Ik geef een kort lichtsignaal terug: Bericht ontvangen. Het voelt goed om te weten dat je, zelfs op je oude dag, nog steeds een verschil kunt maken.