Dat moment veranderde mijn manier van koken. Nu kijk ik anders naar ‘afval’. Wortelschillen worden smaakversterkers voor bouillon. Kruidenstengels vormen de basis voor pesto. Oud brood krijgt een nieuw leven als croutons of paneermeel. Citrusvruchtenschillen geven siropen en azijn een frisse smaak. Plotseling voelt de keuken minder als een plek van verspilling en meer als een plek van vernieuwing.

Maar de verandering bleef niet beperkt tot eten. Ik realiseerde me hoe vaak we in het leven dingen weggooien – ideeën, kansen, zelfs mensen – simpelweg omdat ze op het eerste gezicht niet nuttig lijken. Soms is wat onbeduidend lijkt precies wat we nodig hebben. Soms blijkt iets wat over het hoofd wordt gezien een onverwachte kracht te bezitten.