. 4. Tijdlijn en klinische proeven: Het project is niet alleen theoretisch; het vordert volgens een specifieke tijdlijn: Dierproeven: Proeven met muizen en konijnen waren succesvol, waarbij het bloed een hoge efficiëntie in zuurstoftransport vertoonde zonder ernstige bijwerkingen. Klinische proeven bij mensen (fase 1): Deze zijn reeds gestart om de veiligheid bij mensen te beoordelen. Doel (2030): Het Japanse team is van plan om tegen 2030 de definitieve goedkeuringen te verkrijgen voor wijdverspreid commercieel en medisch gebruik. Technische vergelijking: Natuurlijk bloed versus kunstmatig bloed (HbVs) Voordeel: Natuurlijk bloed (gedoneerd) Kunstmatig bloed (Nara Universiteit) Bloedgroepafstemming: Zeer noodzakelijk (tijdrovend) Niet vereist (geschikt voor iedereen) Bewaring: Koeling (4°C) – Korte houdbaarheid Kamertemperatuur – Lange houdbaarheid Risico op infectie: Aanwezig (ondanks grondige screening) Geen (door chemische zuivering) Beschikbaarheid: Afhankelijk van donoren Grootschalige industriële productie Resterende uitdagingen: Ondanks de briljante resultaten hebben wetenschappers te maken gehad met uitdagingen zoals: Verblijfsduur in het lichaam: Kunstmatig bloed wordt sneller uit de bloedbaan verwijderd dan natuurlijk bloed (het blijft slechts enkele dagen in het lichaam), dus het dient als een « brug » om de patiënt te redden totdat hij/zij het ziekenhuis bereikt. Het is geen permanente vervanging. Kosten: De kosten voor de chemische productie van deze blaasjes zijn momenteel nog steeds hoog in vergelijking met traditionele bloeddonatie.